21 سایبان آرامش ما، ماییم

درباره

عظیمه حسن زاده قره لو


"خیر مقدم به شما مخاطب گرامی"

آنچه از دانسته هایم مینویسم، حاصل آموخته های دانشگاهی، تجربیات، مطالعات و ارتباطات با پیشکسوتان حوزه مدیریت است که برای تبادل دانسته ها با شما به اشتراک میگذارم؛
باشد که گامی برای سخن با مدیران امروز و آینده نیز در فضایی گسترده تر فراهم آید...
از اینکه همراه من هستید بسیار خرسندم.


صفحه "مشخصات فردی"
http://hassanzadeh.blogsazan.com/page5.php

جستجو

لينک هاي روزانه

جعبه پیام




امکانات

شعری از سهراب سپهری

پیش نوشت: یک سری از اشعار و دکلمه های سهراب سپهری را در دفتر خاطرات سالهای 1382 به 83  خواندم که این شعر بسیار تداعی گر روح زندگی ام بود و هست؛

و خواستم باز هم اینجا بنویسم تا همواره برای خودم بخوانمش.

و امیدوارم شما هم از خواندنش لذت ببرید.

 

سایبان آرامش ما، ماییم

در هوای دوگانگی، تازگی چهره ها پژمرده
بیایید از سایه-روشن برویم.
بر لب شبنم بایستیم، در برگ فرود آییم.
و اگر جا پایی دیدیم، مسافر کهن را از پی برویم.
برگردیم و نهراسیم در ایوان آن روزگاران، نوشابه جادو سر کشیم.
شب بوی ترانه ببوییم، چهره خود گم کنیم.
از روزن آن سوها بنگریم، در به نوازش خطر بگشاییم.
خود روی دلهره پرپر کنیم.
نیاویزیم، نه به بند گریز، نه به دامان پناه.
نشتابیم، نه به سوی روشن نزدیک، نه به سمت مبهم دور.
عطش را بنشانیم، پس به چشمه رویم.
دم صبح، دشمن را بشناسیم، و به خورشید اشاره کنیم.
ماندیم در برابر هیچ، خم شدیم در برابر هیچ، پس نماز مادر را نشکنیم.
برخیزیم و دعا کنیم لب ما شیار عطر خاموشی باد!
نزدیک ما شب بی دردی است، دوری کنیم.
کنار ما ریشۀ بی شوری است، برکنیم.
و نلرزیم، پا در لجن نهیم، مرداب را به تپش درآییم.
آتش را بشویم، نی زار همهمه را خاکستر کنیم.
قطره را بشویم، دریا را در نوسان آییم.
و این نسیم، بوزیم، و جاودان بوزیم.
و این خزنده، خم شویم، و بینا خم شویم.
و این گودال، فرود آییم، و بی پروا فرود آییم.
بر خود خیمه زنیم، سایبان آرامش ما، ماییم.
ما وزش صخره ایم، ما صخرۀ وزنده ایم.
ما شب گامیم، ما گام شبانه ایم.
پروازیم، و چشم به راه پرنده ایم.
تراوش آبیم، و در انتظار سبوییم.
در میوه چینی بی گاه، رویا را نارس چیدند،

و تردید از رسیدگی پوسید.
بیایید از شوره زار خوب و بد برویم.
چون جویبار، آیینۀ روان باشیم: به درخت، درخت را پاسخ دهیم.
و دو کران خود را هر لحظه بیافزاییم، هر لحظه رها سازیم.
برویم، برویم، و بیکرانی را زمزمه کنیم.

[سهراب سپهری- از دفتر شعر آوار آفتاب]

به سراغ من اگر می‌آیی
نرم و آهسته بیا
تا مبادا که ترک بردارد
چینی نازک تنهایی من

"روحش شاد و یادش گرامی"

برچسب‌ها:
نوشته شده در شنبه 14 فروردين 1395 ساعت 9:36 PM توسط : حسن زاده | دسته : دل نوشته ها | 267 بازدید
  • []


  • سفارش تبليغات
    ساخت وبلاگ رایگان | منزل مبله شیراز | تشریفات عروسی | هوش مصنوعی | طراحی بنر | تور چابهار | آموزش تعمیرات | موشن گرافیک | تخفیف300ماده نانو | فرش کاشان | پاپ آپ نمایشگاهی | محمد صفرزاده | آموزش تعمیرات برد | چاپ کارت شناسایی | محمد دبیری | Organic Traffic | Buy Web Traffic | Targeted Traffic
    X
    تبليغات