بخت از آن کسی است
که به کشتی رود و دل به دریا بزند.
دل به امواج خطر بسپارد
و بخواهد چیزی را کشف کند...
و در اندیشه یک مسأله خوابش ببرد
و ببیند در خواب، حل یک مسأله را
باز با شادی درگیری یک مسأله بیدار شود.
ابن سینا، پاستور، گراهامبل، رازی و ادیسون بشود...
[بخشی از شعر قصیده دو هزار- مجتی کاشانی]
وبلاگ عظیمه حسن زاده قره لو
