گاهی باید به یاد آوریم که چه مسیری را پیمودیم تا به اینجایی که هستیم، رسیدیم.
شاید اینگونه بدانیم جایی که هستیم چقدر برایمان می ارزد...
-------------------
این روزها، روزهای اربعین حسینی است و عزاداری برای آزادگی...!
برای ابراز مظلومیت اش اشک می ریزیم و برای آزادگی اش سینه می زنیم...!
هنوز باور نکرده ایم که او پیروز میدان بود و چهل روز از ایستادگی اهل بیت اش برای حفظ آزادگی می گذرد...
چه شده که راویان کربلا، سخنان زینب را فراموش میکنند...!
چه شده که بر خود ظلم میکنیم و بر خود نمی گرییم...!
چه شد که آزادگی را به تسلیم بر آنچه غیر باورهایمان از سیرت انسانی و وجدان انسان تعبیر میکنیم...!
"هر آنچه که ما را در بند خود نگهدارد، آزادگی را از ما سلب کرده..."
پی نوشت:
این روزها بندگی و رهایی را باهم تجربه کرده ام...؛ و چه لذت بخش است که خود را پایبند باورهای انسانی و وجدان آگاهت بیابی...
وبلاگ عظیمه حسن زاده قره لو
