تبلیغات در ارم بلاگ

مطالب پیشنهادی از سراسر وب

» تصویری از دنیای مجازی (2): دنیای ذهن و درون انسان

یادم هست اولین بار که  تصویری از دنیای مجازی را دیدم، گفتم این دو (فرد) چه تصوّری از هم دارند؟!

چه خواسته هایی از هم دارند؟

گویی که حداقل در دنیای ذهنی خود، یکدیگر را خوب میفهمند... شاید برای همین است که فقط همدیگر  را نظاره میکنند...!

در آخر میگفتم، اینان دنیای ذهن خود را به هم پیوند داده اند و نه دنیای واقعی شان را... احتمالاً هم دنیای واقعی شان به این نزدیکی که اینجا نشسته اند به هم نزدیک نیست... شاید هم باشد؟! من که نمی دانم!

با دیدن دوباره تصویر و هر بار که به چشمم میخورد، همانطور که گفته بودم بار دیگر دقایقی نگاه میکردم و چراها شروع میشد...؟

راستی این دو چه حرفهایی برای هم دارند؟

چرا برای هم عریانند...؟

زبان غیر کلامی شان هم با آدم حرف میزند... گویی که دل داده اند...؛ گویی یکی امیدوار و دلبسته است و دیگری درمانده...!

حتماً نظریات روانشناختی درباره "تحریف شناختی" را شنیده اید که، اعتقادات و تفکرات درونی را در درک واقعیت و محیط دخالت داده و واقعیت را تحریف میکنیم...؛ اما اجازه دهید بگویم که دنیای این دو نیز دنیای ذهنی است که در یک محیط واقعی در حال ساخته شدن و تکامل است...

نظریات زیادی را از مضررات و زیان های فضای مجازی خوانده ایم و شنیده ایم که فساد آور است؛ نگاه های غلط نسبت به طرفین ایجاد میکند؛ شیوه های ارتباطی ناصحیح را ترویج می دهد؛ توقعات غیرمنطقی را در روابط و گفتگوهای طرفین ایجاد می کند؛ با اطلاعات نادرست و ناقص، تصمیمات ناآگاهانه تر و یا کورکورانه ای گرفته میشود و...

اما سوال اینجاست که ما بسیاری از این حرف ها و یا بیشتر از اینها را هم می دانیم و راحت تر بگویم که هم بالغ هستیم (از وجه اجتماعی و اخلاقی) و بلوغ عقلی نیز داریم. پس چگونه است که از زندگی واقعی در محیط واقعی به دنیای ذهنی در محیط مجازی می رویم و یا پناه می بریم و زندگی خود را در آنجا ادامه می دهیم؟!

آیا آن طور که من میفهمم، هنوز به بلوغ هایمان مانده است...؟! مثل بلوغ عاطفی و فرهنگی.

من به شخصه، دنیای ذهنی ام را دوست دارم. محیط مجازی را هم دوست دارم. کاربری هر کدام شان هم برایم لذت بخش و شگفت انگیز است.

مساله از اینجا آغاز میشود که دنیای ذهنی ما با محیط مجازی تلفیق می شود و روابط انسانی شکل میگیرد...؛ و به تدریج احساس میکنیم که دنیای ذهن ما آلوده شده، تخریب شده، خاکستری شده و یا مفاهیمی از این قبیل که از تجربه هایمان راضی نیستم و شاید از خودمان راضی نیستم!

دنیای ذهن ما انسانها

و سپس نظریه پردازانی می آیند و می گویند که محیط مجازی، آلوده کننده است؛ مخرّب است؛ دنیای تاریکی است...!

اینجاست که متوجه میشوم قطعاتی از این پازل کم است...

 آنچه که در روابط میان دو انسان در تصویر نیز مشاهده می کنم، از همین کم بودن قطعاتی از پازل روابط عاطفی میان انسانها است.

به نظر میرسد اکنون بهتر بتوانم محیط را تحلیل کنم وبه دنبال قطعات پنهان این پازل و روابط عاطفی در محیط مجازی باشم و پاسخ سوالاتم را پیدا کنم...

امیدوارم شما نیز با من همراه شوید و همفکری کنیم... :)

 

مطالب خواندنی:

اگر دوست داشتید این مطالب را نیز دنبال کنید...

- مقاله آسیب شناسی فضای مجازی و خانواده ؛ تهدیدها و چالش ها

- مقاله شبکه‏ های اجتماعی مجازی و بحران هویت (با تأکید بر بحران هویتی ایران)

- تحلیل تئاتر «تقدیربازان» از منظر روانشناسی: چرا از تنهایی می‌ترسیم؟ / همه در شبکه‌های اجتماعی از شکست عاطفی می‌نالند

- شبکه های اجتماعی و اشتباه‌های سرنوشت‌ساز در آنها



بازدید سایت خود را میلیونی کنید
فرم ارسال نظر


مطالب پیشنهادی از سراسر وب




  آينه کاری   |   ساخت وبلاگ حقوقی   |   پت شاپ   |   Telegram SMM Panel   |   ساخت وبلاگ   |   خرید آنتی ویروس   |   مودم اینترنت  


آخرین مطالب این وبلاگ

آخرین مطالب مجله


✕ تقویت سئوی سایت با بک‌لینک قوی تقویت سئوی سایت با بک‌لینک قوی مشاهده